من روشهای زیادی برای آروم کردن خودم بلدم . مثلن وقتهایی که از روزگار دلم گرفته باشه اجازه می‌دهم فرانک سیناترا بخونه و خودم ناخنهام رو لاک می‌زنم.  وقتهایی که کلاسی که می‌خوام تشکیل نمیشه دامن خوشگله‌ام رو می‌پوشم دراز میکشم و از پنجره‎ی اتاقم دو سه ساعت به آسمون زل می‌زنم. وقتهایی هم  که از دست بچه‌بازی‌های کسی عصبانی بشم کل پنجره‌های باز کامپوتر رو میبندم و چندبار پشت‌سر هم راست کلیک می‌کنم و رفرش می‌زنم.
الان نمی‌دونم کی و دقیقا برای چی عصبانیه که چند روزه این صفحه رو وا میکنه و هی رفرش می‌زنه. اوم , لابد خیلی عصبانیه که حتی اینکارم نمیتونه کمکش کنه,شاید بهتره اون دوتای دیگه رو امتحان کنه.