Born in Avril

از وقتی یادم می‌آید بهترین لحظه‌هایم را تنها بوده‌ام و در تنهایی گذرانده‌ام. کتابهایم/ فیلم‌هایم/ نقاشی‌هایم/ شعرهایم, همه در تنهایی خوانده/ دیده/ کشیده/ نوشته شده‌اند.

 تابستان پارسال بود که سرخوش و خرم نشسته بودم و به صفحه‌ی مانیتور زل زده بودم ؛مشت مشت چیپس می‌لُنباندم و سارا کانر(+) گوش می‌دادم. کتاب‌هایم پخش بودند روی زمین از این سر تا آن سر ,مثل همیشه . کسی در خانه نبود,  مثل همیشه ... آن‌قدر غرق شده بودم در خوشی‌های کوچکم که تصور وضعیتی غیر از آن محال بود برایم؛ پدرم را که روبرویم دیدم ,چهارشاخ ایستادم؛ یک مشت چیپس برداشت و با خنده گفت : دختر تو را ساخته‌اند برای تنهایی.

...داشتم مارکز می‌خواندم گفته بود :نشان متولدین ماه آوریل تنهایی است...

 پ.ن:  و این روزها , تنها کسی که به من زنگ می‌زند مادرم است و تنها کسی که sms می‌زند ایرانسل . به اولین خط این نوشته فکر می‌کنم و به حرف پدرم؛  به خودم می‌گویم : لبخند بزن دختر ؛ شاید همین‌ها بهترین لحظه‌هایت باشند.